שיר השירים 6

קאַפּיטל 6

א אָ֚נָה הָלַ֣ךְ דּוֹדֵ֔ךְ הַיָּפָ֖ה בַּנָּשִׁ֑ים אָ֚נָה פָּנָ֣ה דוֹדֵ֔ךְ וּנְבַקְשֶׁ֖נּוּ עִמָּֽךְ׃

1 װוּהין איז געגאַנגען דײַן געליבטער, דו שענסטע פֿון פֿרױען? װוּהין האָט זיך געקערט דײַן געליבטער, אַז מיר זאָלן אים זוכן מיט דיר?

ב דּוֹדִי֙ יָרַ֣ד לְגַנּ֔וֹ לַעֲרוּג֖וֹת הַבֹּ֑שֶׂם לִרְעוֹת֙ בַּגַּנִּ֔ים וְלִלְקֹ֖ט שֽׁוֹשַׁנִּֽים׃

2 מײַן געליבטער האָט גענידערט צו זײַן גאָרטן צו די בײטן פֿון בשׂמים, צו װאַנדערן אין די גערטנער און אױפֿקלײַבן ליליען.

ג אֲנִ֤י לְדוֹדִי֙ וְדוֹדִ֣י לִ֔י הָרֹעֶ֖ה בַּשׁוֹשַׁנִּֽים׃ (ס)

3 איך בין מײַן געליבטנס, און מײַן געליבטער איז מײַן – דער װאָס װאַנדערט צװישן די ליליען.

ד יָפָ֨ה אַ֤תְּ רַעְיָתִי֙ כְּתִרְצָ֔ה נָאוָ֖ה כִּירוּשָׁלִָ֑ם אֲיֻמָּ֖ה כַּנִּדְגָּלֽוֹת׃

4 ביסט שײן, מײַן געליבטע, װי תִּרצָה, ליבלעך װי ירושלים, פֿאָרכטיק װי מחנות באַפֿאָנטע.

ה הָסֵ֤בִּי עֵינַ֙יִךְ֙ מִנֶּגְדִּ֔י שֶׁ֥הֵ֖ם הִרְהִיבֻ֑נִי שַׂעְרֵךְ֙ כְּעֵ֣דֶר הָֽעִזִּ֔ים שֶׁגָּלְשׁ֖וּ מִן־הַגִּלְעָֽד׃

5 קער אַװעק דײַנע אױגן פֿון מיר, װאָרום זײ האָבן מיך באַװעלטיקט. דײַנע האָר איז װי אַ סטאַדע ציגן װאָס לאָזן זיך פֿון גִלעָד אַראָפּ.

ו שִׁנַּ֙יִךְ֙ כְּעֵ֣דֶר הָֽרְחֵלִ֔ים שֶׁעָל֖וּ מִן־הָרַחְצָ֑ה שֶׁכֻּלָּם֙ מַתְאִימ֔וֹת וְשַׁכֻּלָ֖ה אֵ֥ין בָּהֶֽם׃

6 דײַנע צײן װי אַ סטאַדע שאָף װאָס קומען אַרױף פֿון געװעש, װאָס צװילינגען זיך אַלע, און ניטאָ קײן פֿאַרװאַרפֿערין צװישן זײ.

ז כְּפֶ֤לַח הָרִמּוֹן֙ רַקָּתֵ֔ךְ מִבַּ֖עַד לְצַמָּתֵֽךְ׃

7 װי אַן אױפֿשניט מילגרױם איז דײַן שלײף, פֿון דײַן שלײער אַדורך.

ח שִׁשִּׁ֥ים הֵ֙מָּה֙ מְּלָכ֔וֹת וּשְׁמֹנִ֖ים פִּֽילַגְשִׁ֑ים וַעֲלָמ֖וֹת אֵ֥ין מִסְפָּֽר׃

8 זעכציק די מלכּות, און אַכציק די קעפּסװײַבער, און יונגפֿרױען אָן צאָל.

ט אַחַ֥ת הִיא֙ יוֹנָתִ֣י תַמָּתִ֔י אַחַ֥ת הִיא֙ לְאִמָּ֔הּ בָּרָ֥ה הִ֖יא לְיֽוֹלַדְתָּ֑הּ רָא֤וּהָ בָנוֹת֙ וַֽיְאַשְּׁר֔וּהָ מְלָכ֥וֹת וּפִֽילַגְשִׁ֖ים וַֽיְהַלְלֽוּהָ׃ (ס)

9 אײנע מײַן טױב, מײַן אומשולדיקע; אײנע איז זי בײַ איר מוטער, אױסדערװײלט איז זי בײַ איר געװינערין. טעכטער האָבן זי געזען און זי געלױבט, מלכּות און קעפּסװײַבער – און זי גערימט:

י מִי־זֹ֥את הַנִּשְׁקָפָ֖ה כְּמוֹ־שָׁ֑חַר יָפָ֣ה כַלְּבָנָ֗ה בָּרָה֙ כַּֽחַמָּ֔ה אֲיֻמָּ֖ה כַּנִּדְגָּלֽוֹת׃ (ס)

10 װער איז די װאָס קוקט אַרױס װי דער פֿרימאָרגן, שײן װי די לבֿנה, לױטער װי די זון, פֿאָרכטיק װי מחנות באַפֿאָנטע?

יא אֶל־גִּנַּ֤ת אֱגוֹז֙ יָרַ֔דְתִּי לִרְא֖וֹת בְּאִבֵּ֣י הַנָּ֑חַל לִרְאוֹת֙ הֲפָֽרְחָ֣ה הַגֶּ֔פֶן הֵנֵ֖צוּ הָרִמֹּנִֽים׃

11 צו דעם נוסגאָרטן האָב איך גענידערט, צו באַקוקן די שפּראָצן פֿון טאָל, צו זען אױב געבליט האָט דער װײַנשטאָק, אױב געצװיט האָבן די מילגרױמען.

יב לֹ֣א יָדַ֔עְתִּי נַפְשִׁ֣י שָׂמַ֔תְנִי מַרְכְּב֖וֹת עַמִּי־נָדִֽיב׃

12 ניט װיסנדיק האָט מײַן זעל מיך געבראַכט צו די רײַטװעגן פֿון מײַן פֿירשטלעכן פֿאָלק.

פֿריִערדיקער קאַפּיטל ווײַטערדיקער קאַפּיטל